یه جایی این رباعی رو خوندم و تقدیمش کردم به همه ی مردم خاکی ی که این روز ها با خاک خیلی سر و کار دارند! :

آن شهر که از دور غبارش پیداست      بازار کساد کسب و کارش پیداستـــــــــــــ؛

امسال، خدایا! تو به ما رحمی کن!     « سالی که نکوست از بهارش پیداست »